سایت من
آخرین عناوین
مطالب سایت
درباره سایت

آمار و امکانات سایت

آمار سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

سایت من

پیوندها، پیوندهای روزانه، موضوعات، نویسندگان و ...


موضوعات مطالب سایت

نویسندگان سایت

  • موسسه قرآنی امام حسن مجتبی(ع) تعداد پست ها: 456
  • سوره الفرقان تعداد پست ها: 4
  • سوره یاسین تعداد پست ها: 12
  • سوره الفاتحه تعداد پست ها: 376
  • سوره الرحمن تعداد پست ها: 4
  • سوره النصر تعداد پست ها: 89

نظر دوستان درباره قالب جدید وبلاگ چیه؟

آخرین نوشته ها، آرشیو و برچسب ها

موسسه قرآنی امام حسن مجتبی(ع) ساری

کلیه حقوق این سایت محفوظ است

درباره سایت

موسسه قرآنی امام حسن مجتبی (ع) شهرستان ساری از سال 1386 تاکنون مشغول به فعالیت می باشد.که از سالیان گذشته جلسات این موسسه به صورت گردشی در منازل قرآن جویان برقرار بوده است. قرآن آموزان شامل فارغ التحصیلان دانشگاه، دانشجویان کارشناسی ارشد، کارشناسی، کاردانی و دانش آموزان ممتاز مقاطع راهنمایی و دبیرستان می باشند.
برنامه های کلاس موسسه که هر هفته چهارشنبه برگزار می شود شامل قرائت، تجوبد، تفسیر موضوعی قرآن، احکام و مسائل اخلاقی است که در نهایت با مجلس روضه و دعا به پایان میرسد.علاوه بر اینها فعالیتهای فوق برنامه از قبیل اردوهای زیارتی و سیاحتی و تفریحی نیز برقرار است.
هزینه شرکت در کلاسها رایگان می باشد.

کلیه حقوق این سایت محفوظ است

مطالب سایت

موسسه قرآنی امام حسن مجتبی(ع) ساری

داستان هفتم : ﺑﻬﻠول ﻧّﺑﺎش (کفن دزد) + صوتی

ﭼﻬل داﺳﺗﺎن از ﻛﺳﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﮔﻧﻬﻛﺎر ﺑودﻩ اﻧد ﻛﻪ ﺑﺎ ﯾك ﺟرﻗﻪ دﺳت از ﺧﻼﻓﻬﺎى ﺧود ﺑرداﺷﺗﻪ و ﺗوﺑﻪ ﻛردﻩ اﻧد و ﻫر ﻛدام از اوﻟﯾﺎء ﺧدا ﺷدﻩ اﻧد:

داستان هفتم : ﺑﻬﻠول ﻧّﺑﺎش (کفن دزد)
در اﻣﺎﻟﻰ ﺷﯾﺦ ﺻدوق ﺻﻔﺣﻪ ﺑﯾﺳت و ﻫﻔت ﻧوﺷﺗﻪ ﺷدﻩ ﺑود :
ﻛﻪ ﯾك روز ﻣﻌﺎذ ﺑن ﺟﺑل در ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﮔرﯾﻪ ﻣﻰ ﻛرد ﺑﻪ رﺳول اﻛرم )ص( وارد ﺷد و ﺳﻼم ﻛرد، ﺣﺿرت ﺑﻌد از ﺟواب ﺳﻼم ﻋﻠت ﮔرﯾﻪ اش را ﺟوﯾﺎ ﺷد . ﻣﻌﺎذ ﻋرض ﻛرد : ﯾﺎ رﺳول اﻟلّه ﺟواﻧﻰ رﻋﻧﺎ و ﺧوش اﻧدام ﺑﯾرون ﺧﺎﻧﻪ اﯾﺳﺗﺎد و ﻣﺎﻧﻧد زن ﺑﭼﻪ ﻣردﻩ ﮔرﯾﻪ ﻣﻰ ﻛﻧد و در اﻧﺗظﺎر اﺳت ﻛﻪ ﺷﻣﺎ ﺑﻪ او اﺟﺎزﻩ ورود دﻫﯾد ﺗﺎ ﺧدﻣت ﺷﻣﺎ ﺑرﺳد و ﻣﻧظرﻩ آن ﺟوان ﻫﻣﻪ را ﮔرﯾﺎن ﻧﻣودﻩ ، ﺣﺿرت اﺟﺎزﻩ ورود دادﻧد ﺟوان وارد ﺷد .



 ﺣﺿرت ﻓرﻣودﻧد : اى ﺟوان ﭼرا ﮔرﯾﻪ ﻣﻰ ﻛﻧﻰ ؟ ﺟوان ﮔﻔت : اى رﺳول ﺧدا ﮔﻧﺎﻫﻰ ﻣرﺗﻛب ﺷدﻩ ام ﻛﻪ اﮔر ﺧدا ﺑﺧواﻫد ﺑﻪ ﺑﻌﺿﻰ از آﻧﻬﺎ ﻣرا ﻣﺟﺎزات ﻛﻧد، ﺑﺎﯾﺳﺗﻰ ﻣرا ﺑﻪ آﺗش ﻗﻬر دوزﺧم ﺑرد و ﮔﻣﺎن ﻧﻣﻰ ﻛﻧم ﻛﻪ ﻫرﮔز ﻣورد ﺑﺧﺷش و آﻣرزش ﻗرار ﺑﮕﯾرم . ﺣﺿرت ﻓرﻣود : آﯾﺎ ﺷرك ﺑﻪ ﺧدا آوردﻩ اى ؟ ﮔﻔت ﻧﻪ . ﺣﺿرت ﻓرﻣود : ﻗﺗل ﻧﻔس ﻛردﻩ اى ؟ ﮔﻔت ﻧﻪ  . ﺣﺿرت ﻓرﻣود : ﺑﻧﺎﺑراﯾن ﺗوﺑﻪ ﻛن ﻛﻪ ﺧدا ﺗرا ﺧواﻫد ﺑﺧﺷﯾد و ﻟو ﺑزرﮔﻰ ﮔﻧﺎﻫﺎﻧت ﺑﻪ اﻧدازﻩ ﻛوﻫﻬﺎ ﻋظﯾم ﺑﺎﺷد.

ﮔﻔت : ﮔﻧﺎﻫﺎﻧم از آن ﻛوﻫﻬﺎى ﻋظﯾم ﺑزرﮔﺗر اﺳت . ﺣﺿرت ﻓرﻣود : 

ﭘروردﮔﺎر ﻣﺗﻌﺎل ﮔﻧﺎﻫﺎﻧت را ﻣﻰ آﻣرزد و ﻟو ﺑﻪ ﺑزرﮔﻰ زﻣﯾن و آﻧﭼﻪ در آن اﺳت ، ﺑودﻩ ﺑﺎﺷد . ﺟوان ﮔﻔت : ﮔﻧﺎﻫﺎن ﻣن ﺑزرﮔﺗر اﺳت .

ﺗﺎ ﺑﻪ اﯾﻧﺟﺎ رﺳﯾد، ﺣﺿرت ﺑﺎ ﺣﺎﻟت ﻏﺿب ﺑﻪ او ﺧطﺎب ﻓرﻣود : واى ﺑر ﺗو اى ﺟوان ﮔﻧﺎﻫﺎﻧت ﺑزرﮔﺗر اﺳت ﯾﺎ ﺧداى ﻣﺗﻌﺎل ؟ ﺟوان ﺗﺎ اﯾن ﺳﺧن را از ﭘﯾﻐﻣﺑر ﺷﻧﯾد ﺧودش را ﺑﻪ ﺧﺎك اﻧداﺧت و ﮔﻔت ﻣﻧزﻩ اﺳت ﭘروردﮔﺎر ﻣن ، ﻫﯾﭻ ﭼﯾز ﺑزرﮔﺗر از او ﻧﯾﺳت . در اﯾن ﻣوﻗﻊ ﺣﺿرت ﻓرﻣود : ﻣﮕر ﮔﻧﺎﻩ ﺑزرگ را ﺟز ﺧداى ﺑزرگ ﻛﺳﻰ دﯾﮕر ﻫﺳت ﻛﻪ ﺑﺑﺧﺷد؟

ﺟوان ﮔﻔت  : ﻧﻪ ﯾﺎ رﺳول اﻟﻠّﻪ . ﺳﭘس ﺳﻛوت ﻛرد و ﭼﯾزى ﻧﮕﻔت در اﯾن ﻫﻧﮕﺎم ﺣﺿرت ﻓرﻣود : ﺣﺎل اى ﺟوان ﯾﻛﻰ از آن ﮔﻧﺎﻫﺎﻧﻰ را ﻛﻪ ﻣرﺗﻛب ﺷدﻩ اى ﺑﯾﺎن ﻛن ﺗﺎ ﺑﺑﯾﻧم ﭼﻪ ﻛردﻩ اى ﻛﻪ اﯾﻧﻘدر ﻧﺎ اﻣﯾد ﻫﺳﺗﻰ ؟ ﺟوان ﮔﻔت : ﯾﺎ رﺳول اﻟﻠّﻪ، ﻫﻔت ﺳﺎل اﺳت ﻛﻪ ﺑﻪ ﻋﻣل زﺷﺗﻰ دﺳت زدﻩ ام ؛ ﺑﻪ ﮔورﺳﺗﺎن ﻣﻰ روم و ﻗﺑر ﻣردﮔﺎن را ﻧﺑش ﻛردﻩ و ﻛﻔن آﻧﻬﺎ را ﻣﻰ دزدم  . اﯾن اواﺧر ﺷﻧﯾدم دﺧﺗرى از اﻧﺻﺎر از دﻧﯾﺎ رﻓﺗﻪ . ﻣن ﻫم طﺑق ﻣﻌﻣول ﺑﻪ ﻣﻧظور ﺳرﻗت ﻛﻔن او ﺑﻪ ﺟﺳﺗﺟوى ﻗﺑرش رﻓﺗم . ﺗﺎ اﯾﻧﻛﻪ ﻗﺑرش را ﭘﯾدا ﻛردم روﯾش ﯾك ﻋﻼﻣت ﮔذاﺷﺗم ﺗﺎ ﺷب ﺑﺗواﻧم ﺑﻪ ﻣﻘﺻودم ﺑرﺳم و ﻛﻔن را ﺑرﺑﺎﯾم .

ﺳﯾﺎﻫﻰ ﺷب ﻫﻣﻪ ﺟﺎ را ﻓرا ﮔرﻓﺗﻪ ﺑود آﻣدم ﺳر ﻗﺑر دﺧﺗر و ﮔورش را ﺷﻛﺎﻓﺗم . ﺟﻧﺎزﻩ دﺧﺗر را از ﻗﺑر ﺑﯾرون آوردﻩ و ﻛﻔﻧش را از ﺗﻧش ﺑﯾرون آوردم ، ﺑدﻧش را ﺑرﻫﻧﻪ دﯾدم آﺗش ﺷﻬوت در وﺟودم ﺷﻌﻠﻪ ور ﺷد ﻧﮕذاﺷت ﺗﻧﻬﺎ ﺑﻪ دزدى ﻛﻔن اﻛﺗﻔﺎ ﻛﻧم ، از طرﻓﻰ وﺳوﺳﻪ ﻫﺎى ﻓرﯾﺑﻧدﻩ ﻧﻔس و ﺷﯾطﺎن ، ﻧﺗواﻧﺳﺗم ﻧﻔس ﺧود را ﻣﻬﺎر ﻛردﻩ و ﺧود را راﺿﻰ ﺑﻪ ﺗرك آن ﻛﻧم .

 ﺧﻼﺻﻪ آﻧﻘدر اﺑﻠﯾس ، اﯾن ﮔﻧﺎﻩ را در ﻧظر زﯾﺑﺎ ﺟﻠوﻩ داد ﻛﻪ ﻧﺎﭼﺎر ﺑﺎ ﺟﺳد ﺑﻰ ﺟﺎن آن دﺧﺗر ﺑﻪ زﻧﺎ ﻣﺷﻐول ﺷدم ﺑﻌد ﺟﻧﺎزﻩ اش را ﺑﻪ ﮔودال ﻗﺑر اﻓﻛﻧدم و ﺑﺳوى ﻣﻧزل ﺑرﮔﺷﺗم . ﻫﻧوز ﭼﻧد ﻗدﻣﻰ از ﻣﺣل ﺣﺎدﺛﻪ ﻧرﻓﺗﻪ ﺑودم ﻛﻪ ﺻداﺋﻰ ﺑﻪ اﯾن ﻣﺿﻣون ﺑﮕوﺷم رﺳﯾد : اى واى ﺑر ﺗو از ﻣﺎﻟك روز ﺟزا ﭼﻪ ﺧواﻫﻰ ﻛرد؟ ! آن وﻗﺗﻰ ﻛﻪ ﻣن و ﺗو را ﺑﻪ دادﮔﺎﻩ ﻋدل اﻟﻬﻰ ﻧﮕﻪ دارﻧد؟ ! واى ﺑر ﺗو از ﻋذاب ﻗﯾﺎﻣت ﻛﻪ ﻣرا در ﻣﯾﺎن ﻣردﮔﺎن ﺑرﻫﻧﻪ و ُﺟﻧب ﻗرار دادى ؟!

ﺑﻠﻪ ﯾﺎ رﺳول اﻟﻠّﻪ ﺷﻧﯾدن اﯾن ﻛﻠﻣﺎت وﺟدان ﺧﻔﺗﻪ ﻣرا ﺑﯾدار ﻛرد ﺗﺎ اﯾﻧﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﻛم وظﯾﻔﻪ وﺟدان ﺑراى ﺑﺧﺷش ﮔﻧﺎﻫﺎﻧم از ﺧداى ﺑزرگ ﺧدﻣت ﺷﻣﺎ آﻣدﻩ ام ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑرﻛت وﺟود ﺷﻣﺎ ﺧداوﻧد از ﺳر ﺗﻘﺻﯾرات ﻣن درﮔذرد . اﻣﺎ ﺑﻪ ﻧظرم ﺑﻪ ﻗدرى ﮔﻧﺎﻫﺎﻧم ﺑزرگ اﺳت ﻛﻪ ﺣﺗﻰ از ﺑوى ﺑﻬﺷت ﻫم ﻣﺣروم ﺧواﻫم ﻣﺎﻧد . ﯾﺎ رﺳول اﻟﻠّﻪ آﯾﺎ ﺷﻣﺎ در اﯾن ﻣورد ﻧظر دﯾﮕرى دارﯾد ﻛﻪ ﻣن اﻧﺟﺎم دﻫم ؟!

ﭘﯾﻐﻣﺑر اﻛرم (ص) ﻓرﻣود : اى ﻓﺎﺳق از ﻣن دور ﺷو . زﯾرا ﺗرس از آن دارم ﻛﻪ آﺗﺷﻰ ﺑر ﺗو ﻧﺎزل ﺷود و ﻋذاب ﺗو ﻣرا ﻣﺗأﺛر ﻛﻧد.

 ﺟوان ﮔﻧﻬﻛﺎر از ﭘﯾش روى ﭘﯾﻐﻣﺑر رﻓت و ﭘس از ﺗﻬﯾﻪ ﻣﺧﺗﺻر ﻏذاﺋﻰ ﺳر ﺑﻪ ﺑﯾﺎﺑﺎن ﮔذاﺷت و در ﻣﺣﻠﻰ دور از ﭼﺷم ﻣردم ﺑﻪ ﮔرﯾﻪ وزارى و ﺗوﺑﻪ ﭘرداﺧت ، ﻟﺑﺎﺳﻰ ﺧﺷن ﺑر ﺗن و ﻏل و زﻧﺟﯾرى ﻫم ﺑﻪ ﮔردن اﻧداﺧﺗﻪ آﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﺗﺿرع و زارى روى ﺑﻪ آﺳﻣﺎن ﻛرد و ﻣﻧﺎﺟﺎت ﻛﻧﺎن ﭘروردﮔﺎر ﺧود را ﻣﻰ ﺧواﻧد، ﺑﺎراﻟﻬﺎ ﻫر وﻗت از ﻣن راﺿﻰ ﺷدى ﺑﻪ رﺳوﻟت وﺣﻰ ﻧﺎزل ﻛن ﺗﺎ ﻣرا ﻣژدﻩ ﻋﻔوت دﻫد و اﮔر ﻧﻪ آﺗﺷﻰ ﺑﻔرﺳت ﺗﺎ در اﯾن دﻧﯾﺎ ﺑﻪ ﻛﯾﻔر اﻋﻣﺎﻟم ﻣﻌذب ﺷوم  . زﯾرا ﻣن طﺎﻗت ﻋذاب آﺧرت ﺗو را ﻧدارم .

دﯾرى ﻧﭘﺎﺋﯾد ﻛﻪ در اﺛر ﻧﯾﺎﯾش ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ اش ، ﺧداوﻧد رﺣﯾم او را ﻋﻔو ﻓرﻣود و ﺑر ﭘﯾﺎﻣﺑرش اﯾن آﯾﻪ را ﻓرﺳﺗﺎد :

« وَالَّذِینَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ یُصِرُّواْ عَلَى مَا فَعَلُواْ وَهُمْ یَعْلَمُونَ »

( و آنان كه چون كار زشتى كنند یا بر خود ستم روا دارند خدا را به یاد می ‏آورند و براى گناهانشان آمرزش می خواهند و چه كسى جز خدا گناهان را می آمرزد و بر آنچه مرتكب شده‏ اند با آنكه می دانند [كه گناه است] پافشارى نمی كنند ) (سوره آل عمران، آیه 135)

 رﺳول ﺧدا از ﻧزول اﯾن آﯾﻪ ﺷرﯾﻔﻪ در ﺟﺳﺗﺟوى ﺟوان ﻣذﺑور ﺑر آﻣد و ﻣﻌﺎذ ﺑن ﺟﺑل ﺗﻧﻬﺎ ﻛﺳﻰ ﺑود ﻛﻪ اﻗﺎﻣﺗﮕﺎﻩ آن ﺟوان را ﺑﻠد ﺑود و ﻧﺷﺎن ﭘﯾﻐﻣﺑر(ص) داد . ﺣﺿرت ﺑﺎ ﮔروﻫﻰ از ﯾﺎراﻧش ﺑﻪ ﻣﺣل آن ﺟوان آﻣدﻧد . وﻗﺗﻰ ﻛﻪ رﺳﯾدﻧد دﯾدﻧد ﻛﻪ ﺟوان از ﺗرس ﻋﻘوﺑت اﻟﻬﻰ دﺳت ﻧﯾﺎﯾش ﺑﺳوى ﺣق ﺗﻌﺎﻟﻰ دراز ﻛردﻩ و ﻫﻣﭼون اﺑر ﺑﻬﺎران از دﯾدﮔﺎﻧش اﺷك ﻣﻰ ﺑﺎرد ﺟﻠو آﻣدﻩ ﻏل و زﻧﺟﯾر را از ﮔردﻧش ﺑرداﺷﺗﻧد و ﺑوى ﻣژدﻩ آﻣرزش و ﻋﻔو اﻟﻬﻰ را رﺳﺎﻧدﻧد . ﺳﭘس رو ﺑﻪ اﺻﺣﺎب ﻛردﻩ ﻓرﻣودﻧد :

ﺟﺑران ﻛﻧﯾد ﮔﻧﺎﻫﺎن ﺧود را ﻫﻣﺎﻧطور ﻛﻪ ﺑﻬﻠول ﻧّﺑﺎش ﺟﺑران ﻛرد.

ﻏرق ﮔﻧﻪ ﻧﺎ اﻣﯾد ﻣﺷو زدرﺑﺎر ﻣﺎ                       ﻛﻪ ﻋﻔو ﻛردن ﺑود در ﻫﻣﻪ دم ﻛﺎرﻣﺎ

ﺑﻧدﻩ ﺷرﻣﻧدﻩ ﺗو، ﺧﺎﻟق و ﺑﺧﺷﻧدﻩ ﻣن                ﺑﯾﺎ ﺑﻬﺷﺗت دﻫم ﻣرو ﺗو در ﻧﺎر ﻣﺎ

 ﺗوﺑﻪ ﺷﻛﺳﺗﻰ ﺑﯾﺎ، ﻫر آﻧﭼﻪ ﻫﺳﺗﻰ ﺑﯾﺎ              اﻣﯾدوارى ﺑﺟو زﻧﺎم ﻏﻔﺎر ﻣﺎ

در دل ﺷب ﺧﯾز و ریز ﻗطرﻩ اﺷﻛﻰ زﭼﺷم       ﻛﻪ دوﺳت دارم ﻛﻧد ﮔرﯾﻪ ﮔﻧﻬﻛﺎر ﻣﺎ

ﺧواﻫم اﮔر ﺑﮕذرم ، از ﻫﻣﻪ ﻋﺎﺻﯾﺎن              ﻛﯾﺳت ﻛﻪ ﭼون و ﭼرا ﻛﻧد ز ﻛردار ﻣﺎ

واى ﺑرآن ﻛو ﻧﮕﺷت ﻧﺎدم از ﻋﺻﯾﺎن ﺧوﯾش    ﻫﻼك ﮔردد ﺑﻪ ﺣﺷردر، ﯾم ﻗﻬﺎر ﻣﺎ

اﮔرﭼﻪ ﺗﺎﺑﻊ ﺷدى ﻏرق ﻣﻌﺎﺻﻰ ﺑﯾﺎ                دﺳت ﺗوﺳل ﺑزن ﺑﻪ آل اطﻬﺎر ﻣﺎ  

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات