تبلیغات
موسسه قرآنی امام حسن مجتبی(ع) ساری - مطالب امام حسن (ع)
سایت من
آخرین عناوین
مطالب سایت
درباره سایت

آمار و امکانات سایت

آمار سایت

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

سایت من

پیوندها، پیوندهای روزانه، موضوعات، نویسندگان و ...


موضوعات مطالب سایت

نویسندگان سایت

  • موسسه قرآنی امام حسن مجتبی(ع) تعداد پست ها: 456
  • سوره الفرقان تعداد پست ها: 4
  • سوره یاسین تعداد پست ها: 12
  • سوره الفاتحه تعداد پست ها: 376
  • سوره الرحمن تعداد پست ها: 4
  • سوره النصر تعداد پست ها: 89

نظر دوستان درباره قالب جدید وبلاگ چیه؟

آخرین نوشته ها، آرشیو و برچسب ها

موسسه قرآنی امام حسن مجتبی(ع) ساری

کلیه حقوق این سایت محفوظ و متعلق به موسسه قرآنی امام حسن مجتبی (ع) ساری میباشد

درباره سایت

موسسه قرآنی امام حسن مجتبی (ع) شهرستان ساری از سال 1386 تاکنون مشغول به فعالیت می باشد.که از سالیان گذشته جلسات این موسسه به صورت گردشی در منازل قرآن جویان برقرار بوده است. قرآن آموزان شامل فارغ التحصیلان دانشگاه، دانشجویان کارشناسی ارشد، کارشناسی، کاردانی و دانش آموزان ممتاز مقاطع راهنمایی و دبیرستان می باشند.
برنامه های کلاس موسسه که هر هفته چهارشنبه برگزار می شود شامل قرائت، تجوبد، تفسیر موضوعی قرآن، احکام و مسائل اخلاقی است که در نهایت با مجلس روضه و دعا به پایان میرسد.علاوه بر اینها فعالیتهای فوق برنامه از قبیل اردوهای زیارتی و سیاحتی و تفریحی نیز برقرار است.
هزینه شرکت در کلاسها رایگان می باشد.

کلیه حقوق این سایت محفوظ است

مطالب سایت

موسسه قرآنی امام حسن مجتبی(ع) ساری

ویژه نامه شهادت امام حسن مجتبی (ع)

امام حسن (ع) و آموزه‏ های تربیتی

امام حسن(ع) از این شیوه در تربیت فرزندان استفاده می‏كرد. آن حضرت روزی فرزندان خود و فرزندان برادرش را دعوت كرده و در ضمن یك گفتگوی صمیمی به آنان فرمود:همه شما كودكان اجتماع امروز هستید و امید است كه بزرگان جامعه فردا باشید پس دانش تحصیل كنید و علم بیاموزید. هر كس از شماها توانائی حفظ دانش را ندارد آن را بنویسد و در منزلش نگهداری نماید...

شخصیت علمی امام حسن مجتبی علیه السلام


  مداحی و مرثیه شهادت حضرت امام حسن مجتبی (ع)(صوتی)
پیامک(اس ام اس) شهادت امام حسن(ع)

سیاه پوش بیست و هشتمین روز صفر، شانه به شانه آسمان فشرده در ابر مدینه مى گریم.
*******
ای کریم آل طه ! باور کن آسمان، تاب تنهایی نمی آورد و کمرش زیر داغت، خم خواهد شد...
 

یادگاری های 28صفر(کاغذ دیواری:wallpaper)

والپیپرهای اهل بیت علیهم السلام جمع آوری شده از سایت های دیگر

100 سخن کوتاه ولی پرمحتوا(از کریم اهل بیت علیه السلام)

از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد : كرم‌ چیست‌ ؟ فرمود : بخشش‌ پیش‌ از خواهش‌ و اطعام‌ در قحطى‌ .
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 227)
از آن‌ حضرت‌ سؤال‌ شد بخل‌ چیست‌ ؟ فرمود : آنچه‌ در كف‌ دارى‌ شرف‌ بدانى‌ ، و آنچه‌ انفاق‌ كنى‌ تلف‌ شمارى‌.
(تحف‌ العقول‌ ، ص‌ 227) ...

انتظار او از شیعیان

 تم های مذهبی موبایل (ویژه 28 و 30صفر) - تم موبایل مخصوص گوشی های سونی و نوکیا

تکالیف مرداد 93

تکلیف 22مرداد 93: تمرین آیات 67 الی 68 و قرائت  آیات 65 الی 66 سوره مبارکه اعراف

آدرس محل برگزاری جلسه:

ساری - کوی اتحاد - خیبر 20 - منزل سعید چراغی

زمان برگزاری جلسه:

چهارشنبه هر هفته - ساعت 19:30

تلاوت قرآن و ثواب کلیه اعمال نیک این هفته را به
«فاطمه بنت حسن سلام الله علیها
»
مادر امام باقر (ع) و دختر امام حسن مجتبی (ع)
تقدیم می کنیم.

آدرس محل برگزاری جلسه:
برای دانلود روی متن کلیک کنید...

صلح امام حسن مجتبی(ع) پرشكوه‏ ترین نرمش قهرمانانه تاریخ

شایان توجه است كه این نوشتار اقتباس و تلخیصی از كتاب «صلح امام حسن علیه‏السلام » تألیف شیخ راضی آل یاسین و ترجمه مقام معظّم رهبری (مدّ ظلّه العالی) می‏ باشد.

پیش گفتار

پژوهش درباره زندگی معصومان علیهم‏ السلام ضروری است؛ زیرا اقیانوس بی‏كران فضایل و معارف آنان مناسب ‏ترین الگو برای همگان، به ویژه مسلمانان است. «الگوپذیری و قهرمان‏گرایی» در وجود انسان نهادینه شده و همه مردم همواره دنبال سمبل‏ ها هستند. بی‏ تردید رهبران الهی و امامان علیهم‏ السلام به عنوان تندیس همه خوبی‏ها، قهرمانان موفق برای چگونه بودن، چگونه زیستن و چگونه مردن هستند. همه ابعاد شخصیّت معصومان علیهم ‏السلام بایسته پژوهش است؛ ولی برخی از فرازهای زندگی آنان، از ویژگی برخوردار است؛ از این رو صاحبان اندیشه، نخبگان و نظریه پردازان، بیشتر همان ویژگی را مورد تحلیل قرار می ‏دهند.

یكی از موضوعات شایان پژوهش، صلح قهرمانانه امام حسن علیه ‏السلام با معاویه است كه این بخش از زندگی او، مورد توجه فرهیختگان قرار گرفته است. شماری، صلح امام حسن علیه‏ السلام را ستوده و او را قهرمان صلح و زندگی مسالمت ‏آمیز خوانده ‏اند و برخی دیگر بر صلح آن حضرت خُرده گرفته‏ اند.


نظر اندیشمندان و تاریخ نگاران شیعه و سنی در مورد صلح امام حسن مجتبی(ع)

اشاره
«صلح امام حسن علیه ‏السلام » كتابی است به قلم دكتر رجبعلی مظلومی كه در 44 صفحه رقعی، به وسیله مؤسسه اهل‏ البیت علیهم ‏السلام (بنیاد بعثت) در سال 1361 ش. چاپ شده است.
گرچه روند كلّی كتاب، نقد و بررسی كتاب «تاریخ اجتماعی ایران از انقراض ساسانیان، تا انقراض امویان» (چاپ دانشگاه تهران، 1342 ش.) سعید نفیسی است و دیدگاه‏های او را در مورد صلح امام حسن علیه ‏السلام پاسخ داده است؛ اما در لابه لای آن، نظر علما و نخبگان جهان اسلام در مورد صلح امام حسن علیه ‏السلام نیز دیده می‏ شود.

   
آنچه در این مقاله می‏خوانید، گزینش این دیدگاه ‏هاست از این كتاب؛ با این توضیح كه امام مجتبی علیه‏ السلام در فرجام مقابله سیاسی و نظامی خود، با معاویه صلح كرد. این، بدان جهت بود كه مردم و یاران او از درك دقیق و فهم عمیق اوضاع و شرایط سیاسی روز عاجز بودند. به همین جهت یا با تهدید و تطمیع معاویه خاموش می‏ شدند و یا با خدعه و فریب شامیان صحنه را خالی می‏ گذاشتند. این حقیقت، دل امام را به درد آورده بود؛ آن برگزیده خدا همواره در آرزوی یاران فداكار به سر می‏ برد و در حسرت اصحاب مبارز می‏ سوخت:
« اگر یارانی می‏داشتم، شب و روز با معاویه می‏جنگیدم.»1

نتایج صلح امام حسن مجتبی(ع)

چرا امام حسن(ع) صلح کرد؟
     

بخش اول: دلایل صلح

الف: از منظر جبهه معاویه:
هدف اصلی معاویه «وصول کم هزینه به هدف» (یعنی همان حکومت) بود؛ زیرا می‌دانست صاحب اصلی حکومت امام حسن(علیه السلام) است و برای به دست آوردن حکومت باید ـ هر چند در ظاهر ـ صاحب اصلی آن را قانع و متعهد بسازد و بهترین راه آن صلح بود.
به این ترتیب معاویه از نتایج نگران کننده جنگ که بارها به آن تاکید داشت و عواقب درگیری با فرزند رسول الله که جایگاه معنوی و اعتقادی مهمی میان مردم داشت، در امان می‌ماند.

دعای قنوت شکوه آمیز امام حسن مجتبی(ع)

  قنوت سیدنا الحسن سلام الله علیه :

یَا مَنْ بِسُلْطَانِهِ یَنْتَصِرُ الْمَظْلُومُ وَ بِعَوْنِهِ یَعْتَصِمُ الْمَكْلُومُ سَبَقَتْ مَشِیَّتُكَ وَ تمَّتْ كَلِمَتُكَ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ وَ بِمَا تُمْضِیهِ خَبِیرٌ . یَا حَاضِرَ كُلِّ غَیْبٍ وَ عَالِمَ كُلِّ سِرٍّ وَ مَلْجَأَ كُلِّ مُضْطَرٍّ ضَلَّتْ فِیكَ الْفُهُومُ وَ تَقَطَّعَتْ دُونَكَ الْعُلُومُ أَنْتَ اللَّهُ الْحَیُّ الْقَیُّومُ الدَّائِمُ الدَّیْمُومُ قَدْ تَرَى مَا أَنْتَ بِهِ عَلِیمٌ وَ فِیهِ حَكِیمٌ وَ عَنْهُ حَلِیمٌ وَ أَنْتَ بِالتَّنَاصُرِ عَلَى كَشْفِهِ وَ الْعَوْنِ عَلَى كَفِّهِ غَیْرُ ضَائِقٍ وَ إِلَیْكَ مَرْجِعُ كُلِّ أَمْرٍ كَمَا عَنْ مَشِیَّتِكَ مَصْدَرُهُ وَ قَدْ أَبَنْتَ عَنْ عُقُودِ كُلِّ قَوْمٍ وَ أَخْفَیْتَ سَرَائِرَ آخَرِینَ وَ أَمْضَیْتَ مَا قَضَیْتَ وَ أَخَّرْتَ مَا لَا فَوْتَ عَلَیْكَ فِیهِ وَ حَمَّلْتَ الْعُقُولَ مَا تَحَمَّلْتَ فِی غَیْبِكَ- لِیَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَیِّنَةٍ وَ یَحْیى مَنْ حَیَّ عَنْ بَیِّنَةٍ وَ إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِیعُ الْعَلِیمُ الْأَحَدُ الْبَصِیرُ وَ أَنْتَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ وَ عَلَیْكَ التَّوَكُّلُ وَ أَنْتَ وَلِیُّ مَنْ تَوَلَّیْتَ لَكَ الْأَمْرُ كُلُّهُ تَشْهَدُ الِانْفِعَالَ وَ تَعْلَمُ الِاخْتِلَالَ وَ تَرَى تَخَاذُلَ أَهْلِ الْخَبَالِ [الْفَسَادِ] وَ جُنُوحَهُمْ إِلَى مَا جَنَحُوا إِلَیْهِ مِنْ عَاجِلٍ فَانٍ وَ حُطَامٍ عُقْبَاهُ حَمِیمٌ آنٍ وَ قُعُودَ مَنْ قَعَدَ وَ ارْتِدَادَ مَنِ ارْتَدَّ وَ خُلُوِّی مِنَ النُّصَّارِ وَ انْفِرَادِی عَنِ الظُّهَّارِ وَ بِكَ أَعْتَصِمُ وَ بِحَبْلِكَ أَسْتَمْسِكُ وَ عَلَیْكَ أَتَوَكَّلُ . اللَّهُمَّ فَقَدْ تَعْلَمُ أَنِّی مَا ذَخَرْتُ جُهْدِی وَ لَا مَنَعْتُ وُجْدِی حَتَّى انْفَلَّ حَدِّی وَ بَقِیتُ وَحْدِی فَاتَّبَعْتُ طَرِیقَ مَنْ تَقَدَّمَنِی فِی كَفِّ الْعَادِیَةِ وَ تَسْكِینِ الطَّاغِیَةِ عَنْ دِمَاءِ أَهْلِ الْمُشَایَعَةِ وَ حَرَسْتُ مَا حَرَسَهُ أَوْلِیَائِی مِنْ أَمْرِ آخِرَتِی وَ دُنْیَایَ فَكُنْتُ كَكَظْمِهِمْ أَكْظِمُ وَ بِنِظَامِهِمْ أَنْتَظِمُ وَ لِطَرِیقَتِهِمْ أَتَسَنَّمُ وَ بِمِیسَمِهِمْ أَتَّسِمُ حَتَّى یَأْتِیَ نَصْرُكَ وَ أَنْتَ نَاصِرُ الْحَقِّ وَ عَوْنُهُ وَ إِنْ بَعُدَ الْمَدَى عَنِ الْمُرْتَادِ وَ نَأَى الْوَقْتُ عَنْ إِفْنَاءِ الْأَضْدَادِ . اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ امْزُجْهُمْ مَعَ النُّصَّابِ فِی سَرْمَدِ الْعَذَابِ وَ أَعْمِ عَنِ الرُّشْدِ أَبْصَارَهُمْ وَ سَكِّعْهُمْ فِی غَمَرَاتِ لَذَّاتِهِمْ حَتَّى تَأْخُذَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ غَافِلُونَ وَ سُحْرَةً وَ هُمْ نَائِمُونَ بِالْحَقِّ الَّذِی تُظْهِرُهُ وَ الْیَدِ الَّتِی تَبْطِشُ بِهَا وَ الْعِلْمِ الَّذِی تُبْدِیهِ إِنَّكَ كَرِیمٌ عَلِیم .

ترجمه :

بررسی فعالیت‏های فرهنگی و سیاسی امام مجتبی(علیه ‏السلام) پیش از امامت

 امام مجتبی

اشاره

 الف) فعالیت‏های سیاسی

1. بسیج مردم برای شركت در جنگ جمل


 2. شركت در جنگ جمل

3. بسیج مردم برای شركت در جنگ صفین

4. شركت در جنگ صفین و فرماندهی نظامی

5. سخن‏گوی امام علی در ماجرای حكمیت

6. مشاور سیاسی و جانشین امیر المؤمنین علی

 ب) فعالیت‏های فرهنگی

1. مشاور و جانشین فرهنگی امام علی

 2. امام جمعه موقت كوفه

3. قضاوت به جای امام علی


اشاره

دوران خانه نشینی امیرالمؤمنین دوران پر رنج و محنت آوری برای اهل بیت پیامبر اكرم (صلی ‏الله ‏علیه ‏و آله) بود چرا كه خاندان پیامبر هر روز شاهد بودند كه چگونه زحمات و رنج‏های پیامبر اكرم(صلی ‏الله ‏علیه‏ و آله) و دستاوردهای ارزنده ایشان در راستای هدایت جامعه و تشكیل حكومت حقه اسلامی از بین می‏رود و چگونه احكام الهی و آموزه ‏های دینی بازیچه دست عده ‏ای شده است و با چه نیرنگ‏هایی دین را وسیله دستیابی به مطامع دنیایی خود قرار داده ‏اند.

صلح امام حسن(ع) ضامن بقاى اسلام

زندگى سراسر افتخار امام مجتبى(ع) جلوه‏ هاى زیبا و پرشكوهى داشت. او در روز پانزدهم رمضان سال سوم هجرى پا به عرصه وجود گذاشت.

هفت‏ سال در دامن پرفیض رسول خدا(ص) از چشمه‏ هاى زلال نبوت بهره برد. وحى الهى فكر و اندیشه او را شكل داد و اعماق جانش را جهت‏ بهره دهى به اسلام و مسلمانان آماده ساخت. سپس سی ‏سال حوادث تلخ و شیرین بعد از رحلت پیامبر وى را از تجربه‏ هاى گران بهره‏ مند ساخت. در سال چهلم هجرت، هدایت كشتى اسلام، در سخت‏ ترین موقعیت، به عهده او گذاشته شد. آن امام معصوم(ع) با كمترین آسیب و تلفات امت اسلامى را رهبرى كرد، توطئه‏ هاى بزرگ و خطرناك بنی امیه را نقش بر آب ساخت، مانع نابودى اسلام و برنامه‏ هاى حیات بخش آن شد و پیش بینى پیامبر خدا(ص) را تحقق بخشید.

بر خورد زیباى امام حسن(ع) در قصه صلح افتخار بزرگى در تاریخ اسلامى بر جاى گذاشت. نویسندگان و تحلیل گران بسیارى به آن پرداخته و ابعاد گوناگون آن را بررسى كرده ‏اند. گروهى همانند شیخ راضى آل یاسین(ره) كتابى در 374 صفحه تدوین كرده، آن را «صلح الحسن‏» نامیده ‏اند و جمعى نیز در صفحات بیشتر یا كمتر به ترسیم تلاشهاى این سرور جوانان بهشت پرداختند.

بیعت‏ با امام مجتبى(ع)

بیعت‏ یكپارچه مردم كوفه و نمایندگان قبیله ‏هاى مختلف در مسجد كوفه در روز بیست و یكم ماه رمضان سال چهلم هجرت بعد از شهادت مولى الموحدین(ع) وحشت‏ بزرگى در دل معاویه و حاكمان شام پدید آورد.

آنان احساس كردند توطئه ترور آن بزرگمرد به طرفداران اهل بیت عصمت و طهارت عزمى راسخ‏تر بخشید و آنان را در استمرار راه خویش مصمم‏تر ساخت.

انتظارات امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) از شیعیان

آنچه پیش رو دارید، بیان برخی انتظارات و توقّعاتی است كه امام حسن مجتبی علیه ‏السلام از امت اسلامی؛ بخصوص از شیعیان دارد. امید آنكه ره ‏توشه ‏ای برای رهروان كوی دوست باشد.
خدا محوری
فراگیری دانش
اندیشیدن و تفكّر
تلاش و كوشش
صبر و بردباری
دقّت در دوستیابی


1. خدا محوری
از مهمترین انتظاراتی كه تمام انبیأ و اولیأ از بندگان خدا، داشته ‏اند و دارند این است كه مردم در كارها و رفتارها خدا محور باشند و رضایت الهی و خداوندی را در تمام امور محور و اساس قرار دهند.

امام حسن مجتبی علیه‏ السلام نیز كه خود خدا محور و سراپا اخلاص بود، از امت اسلامی و شیعیان خویش توقّع و انتظار دارد كه رضایت الهی را محور فعّالیت خویش قرار دهند. این توقّع را گاه با بیان زیان مردم محوری و خارج شدن از محور رضایت الهی ابراز می‏دارد، آنجا كه فرمود:«مَنْ طَلَبَ رِضَی اللّهِ بِسَخَطِ النّاسِ كَفاهُ اللّهُ اُمُورَ النّاسِ وَ مَنْ طَلَبَ رِضَی النّاسِ بِسَخَطِ اللّهِ وَكَلَهُ اللّهُ اِلَی النّاسِ؛(1) هر كس رضایت خدا را بخواهد هر چند با خشم مردم همراه شود؛ خداوند او را از امور مردم كفایت می‏كند و هر كس كه با به خشم آوردن خداوند دنبال رضایت مردم باشد، خدا او را به مردم وا می‏گذارد.»

و گاه فوائد خدا محوری و در نظر گرفتن رضایت الهی را به زبان می‏ آورد و می‏فرماید: «اَنَا الضّامِنُ لِمَنْ لَمْ یهْجُسْ فی قَلْبِهِ اِلاّ الرِّضا اَنْ یدْعُوَ اللّهَ فَیسْتَجابُ لَهُ؛(2) من ضمانت می‏كنم برای كسی كه در قلب او چیزی نگذرد جز رضا[ی خداوندی]، كه خداوند دعای او را مستجاب فرماید.»

اشاره به كرامات امام حسن مجتبی (ع)

درنیمه رمضان سال دوم یا سوم1 هجری ستاره‏ ای دیگر در آسمان امامت و ولایت بدرخشید و با نور خود جهان را منوّر ساخت. پس از تولّد، حضرت فاطمه علیها‏السلام او را برای نام گذاری خدمت امیر المؤمنین علیه‏ السلام آورد، آن حضرت فرمود: من در نام گذاری او بر رسول خدا پیشی نمی‏ گیرم. پس او را به نزد رسول اللّه صلی‏ الله ‏علیه ‏و ‏آله آوردند، ایشان فرمودند: من در نام گذاری او بر خداوند عزّوجل پیشی نمی ‏گیرم. در این هنگام خداوند به جبرئیل فرمود: محمّد صلی ‏الله ‏علیه ‏و‏ آله صاحب فرزندی شده، فرود آی و به او سلام برسان و تبریك بگو و بگو كه علی علیه ‏السلام نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسی علیه ‏السلام است، پس نام فرزند هارون را بر او بگذار. جبرئیل فرود آمد و پس از ابلاغ سلام و تبریك، عرض كرد: خداوند به تو امر كرده كه نام فرزند هارون را بر او بگذاری. حضرت صلی‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله فرمود: نام او چه بوده است؟ عرض كرد: «شبَّر». حضرت فرمود: زبان ما عربی است. جبرئیل عرض كرد: پس نام او را «حسن» بگذار، و پیامبر صلی‏ الله‏ علیه ‏و ‏آله نیز چنین كرد.2

     
كنیه ایشان ابو محمّد» است و برخی از القابشان عبارتند از: «سیّد، مجتبی، سبط، الامین، الحجّة، البِرّ، التّقی، الزّكی و الزّاهد».3

ایشان هفت سال و اندی از دوران كودكی خویش را در دامان شریف رسول خدا صلی ‏الله ‏علیه ‏و ‏آله سپری كردند و پس از آن 30 سال یاوری صدیق برای پدر گرامی خویش بودند و پس از شهادت امیر مؤمنان علیه ‏السلام 10 سال عهده دار امامت شیعیان گردیدند.

از امام مجتبی(ع) بیاموزیم

آن سبط اكبر نبوی، آن ارشد اولاد مرتضوی، آن زاده زهرای اطهر، آن بالیده در ساحل كوثر، آن سیّد جوانان جنّت، آن امام ثانی امّت، آن خلیفه برحق رسول، آن پور پارسای بتول، آن آیت ایمان و جهاد، آن رایت سلم و سداد. آن آفتاب هیبت و سیادت، آن دریای بیكران جود و سخاوت، آن نور ابهر، آن سراج انور، آن قرة العین نبی، آن میوه دل وصّی، آن پیشوای معصوم، آن شهید مسموم، آن صابر ممتحن حضرت ابومحمد حسن، یگانه اعصار بود و اسوه ابرار و محبوب كردگار، زندگی اش موضوع این نوشتار است. این ویژه نامه به نامش مزیّن است و ماه پربركت رمضان با میلادش مبارك تر. همه را به نشستن بر سر سفره ضیافت و معرفتش فرا می خوانیم و در طلیعه میلاد مبارك مصلح كلّ، بقیة اللّه الاعظم، این دفتر را تقدیم می داریم.

             

یكم: امام و خداباوری

شیخ صدوق در كتاب شریف «امالی» از امام جعفر صادق علیه السلام نقل می كند:

حضرت مجتبی علیه السلام عابدترین مردم روزگار خویش بود و زاهدترین و برترین. وقتی وضو می گرفت، بند، بندش می لرزید و رنگ چهره آسمانیش به زردی می گرائید. وقتی از راز این حالت می پرسیدند، فرمود: كسی كه در برابر پروردگارعرش می ایستد، شایسته است كه از دلهره رنگش زرد شود و اندامش بلرزد.1

امام حسن(ع) اسوه ایثار و کرامت

بی گمان جود و بخشش و انفاق از خصلتهای والای انسانی است که مطلوب همه انسانهاست و موجب ایجاد الفت و همدلی در میان آنها می شود. امامان معصوم(ع) جملگی در کنار سایر خصلتهای اخلاقی و انسانی که داشتند به جود و بخشندگی نیز معروف بودند که امام حسن(ع) نیز در میان آن بزرگواران از این حیث از برجستگی و عظمت خاصی برخوردار است. مقاله حاضر سعی در معرفی گوشه هایی از سیره عملی امام حسن(ع) در زمینه انفاق و کرم و بخشش و ایثار دارد. با هم آن را از نظر می گذرانیم.
          

آموزه های کرامت
وی از همان دوران کودکی به امام ایثار و اسوه، جود و بخشش و الگوی کرامت و بزرگواری معروف و مشهور گردید.
اگر می خوانیم که امام حسن مجتبی در دوران کودکی به انفاق اعضای خانواده اش سه روز تمام، غذای خود را کریمانه در اختیار مسکین و یتیم و اسیر می گذارد و تنها با آب افطار می کند، در دیگر مقاطع زندگی خویش همین روش را انتخاب کرده و سه مرتبه دارایی های خود را با فقرا و مستمندان تقسیم می کند تا بدین وسیله به آیندگان این درس را بدهد که در راه خدا باید از مال و ثروت گذشت و بینوایان را از آن محروم نساخت.
او به آیندگان گفت که لذت دنیا به این نیست که آنچه داری تنها برای خود داشته باشی بلکه باید شادی را با فقرا و مستمندان تقسیم کرد.
تاریخ نمونه های فراوانی از این ایثارها را به ثبت رسانده که بیان هر یک سند افتخاری برای آن امام هدایت می باشد. اما باید توجه داشت که عطاها و بخششهای امام حسن(ع) بی هدف و بی حساب نبود و آن حضرت بدنبال هر کمکی آموزه جدیدی را به نمایش می گذاشت تا درسی برای آیندگان ترسیم کرده باشد. مروری بر این آموزه ها برای همه ما فواید زیادی دربرخواهد داشت.

مسئولیت‏هاى امام حسن (ع) در دوران پدر

امام حسن(ع)در طول سى و هفت‏ سالى كه در كنار پدر زیست نه فقط فرزندى مطیع و امام شناس بود، بلكه همواره بازوى نیرومند،یاورى صدیق، مسئولى امین و با تجربه و سربازى عاشق و فداكاربراى امیرمومنان به حساب می ‏آمد. وى با شناخت كاملى كه از پدرداشت، خود را وقف خدمت‏ به امیرالمؤمنین كرده بود.

روزى بازوى نظامى پدر می ‏شود و به فرمانش به طرف كوفه روانه‏ می ‏شود تا مردم آن سامان را از توطئه شوم دشمنان اسلام آگاهى دهد و آنها را جهت مقابله با پیمان شكنان و ناكثان بسیج كند.

روزدیگر بازوى سیاسى امام می ‏شود و در جریانات سیاسى دوران عثمان ‏وارد صحنه می ‏شود و او را نسبت‏ به وضع ناهنجار دستگاه خلافتش و كثرت انحرافات آگاه می ‏سازد و یا در مسئله حكمیت ‏به دستور آن‏حضرت و با بیانات شیوا و دلنشین، اعلام موضع می ‏نماید و دست‏ به‏ افشاگرى می ‏زند.

آن حضرت در سمت قضاوت و دیگر مسوولیت‏ها به كمك و یارى پدر می ‏شتابد. این نوشتار كوتاه اگر چه بیان كننده بخشى ازمسوولیت‏ها و ماموریت‏هاى امام حسن(ع) در دوران پدر می ‏باشد، اماباید اعتراف كرد كه بدون شك در این سى و هفت ‏سال خدمات آن حضرت ‏در قالب ماموریت از طرف امیرمومنان بیش از اینها بوده است ولی ‏ما برآن‏ها دست نیافته ‏ایم و یا فاقد ارزش تاریخى بوده ‏اند.

اما مسوولیت‏هاى ثبت‏ شده در تاریخ به قرار زیر است:

1- نماینده امام على(ع)به سوى عثمان


انحرافات و كج‏روی هاى آشكار كارگزاران عثمان عرصه را بر تمام‏ مسلمانان آگاه و بیدار، به ویژه صحابه رسول الله(ع)تنگ كرده‏ بود. ابن عبد ربه اندلسى می ‏نویسد:

تعداد کل صفحات ( 2 ) 1 2